Y.M. Dangre

Y.M. Dangre (1987) was er vroeg bij: al op de middelbare school pende hij poëzie, een genre dat hij ‘als primair’ beschouwt in de hiërarchie van de letteren. Later dook er een sterk stuk proza op in de kortverhalenbundel Print is dead. Het was een fragment uit zijn op stapel staande Vulkaanvrucht, waaraan Dangre drie jaar in stilte heeft gewerkt. Intussen duikt zijn naam ook regelmatig op in literaire tijdschriften als Het Liegend Konijn, Met Andere Zinnen en Deus Ex Machina.

In Meisje dat ik nog moet verkent Y.M. Dangre het verlangen naar liefde in al zijn facetten. De ene keer speels en ironisch, de andere keer ontluisterend, maar altijd zangerig bezweert Dangre het opbloeien, verwelken en de wrange nasmaak van elk beminnen. In zijn poëzie bezingt hij de geliefde die gedoemd is om ten onder te gaan aan haar ideaalbeeld. En toch blijft er altijd dat volgende meisje dat de dichter nog moet.

Meisje dat ik nog moet is verschenen bij Uitgeverij De Bezige Bij Antwerpen.